Koska, różano-cytrynowe Turkish Delight bez cukru

Różane Turkish Delight (inaczej lokum) powstaje ręcznie w tradycyjnej tureckiej manufakturze na bazie liczącego sobie ponad 100 lat przepisu - tyle, że w wersji bez ani grama cukru, dzięki czemu ma o 37% mniej kalorii niż tradycyjne Turkish Delight.

Historia Turkish Delight

Historia Turkish Delight sięga 500 lat przed powstaniem Imperium Otomańskiego, co czyni ten wyjątkowy słodki przysmak jednym z najstarszych słodyczy na świecie. Jest wiele legend związanych z pochodzeniem i powstaniem różanych kosteczek - jedna z nich przywołuje sułtana Abdula Hamisa, który nie był uznawany za szczególnie zdolnego wojownika, ale doskonale odnajdował się w relacjach z kobietami wierząc, że droga do ich serca prowadzi przez żołądek; chcąc sprostać wymaganiom i oczekiwaniom swoich 4 żon oraz wybranek zgromadzonych w licznym haremie ściągnął do Imperium najlepszych cukierników i polecił im przygotować deser tak pyszny, bo pogodził kłótliwe wybranki i zapewnił na stałe spokój w haremie - tak narodziło się Lokum, a działania cukierników spowodowały cuda,bo kłótnie w haremie ustały a sułtan uznał nowy deser za tak pyszny i pobudzający, że odtąd gościł na jego stole każdego dnia a jego popularność ogarnęła całe Imperium. W XIX wieku nieznany z imienia brytyjski podróżnik odkrył lokum - nie mogąc jednak zapamiętać i/lub wymówić jego nazwy przywiózł je do Europy pod nazwą Turkish Delight - co znaczy tyle co 'turecki przysmak'.

W Turkish Delight gustowali znani i wielcy, do jego fanów należał m.in. Pablo Picasso, a w Winston Churchill i Napoleon woleli Turkish Delight nadziewana pistacjami.

Dziś Turkish Delight jest obok bachlavy (baklawy) i chałwy najczęściej przywożoną kulinarną pamiątką z wakacji w Turcji i stało się słodką przekąską popularną na Zachodzie szczególnie w okresie Bożego Narodzenia. W Polsce tradycyjnym deserem szczególnie w rejonach wschodnich jest Pańska Skórka, która bywa nazywana polskim odpowiednikiem Turkish Delight.