Zamanın ve mekânın dışında, sadece yankıların olduğu gri bir boşlukta bir “Varlık” vardı. Bu Varlık, dünyanın tüm gürültüsünü, pişmanlıklarını ve üzerine yapışan binlerce sıfatı birer ağır zincir gibi ruhunda taşıyordu. Ruhundaki sesler o kadar çoğalmıştı ki, artık kendi sesini duyamaz hale gelmişti.

Bir gün, siyah bir boşluğun (kaidenin) ortasına çöktü. Kaçacak yeri kalmadığında,
yapılacak tek bir şey vardı: Vird

Vird sürekli tekrarlanan dua veya zikir anlamına gelir; o içsel derinliğin ve arınma döngüsünün hiç bitmeyen ritmini vurgular. Vird, bir defalık bir eylem değildir; sürekliliktir. Om sembolü burada o dünyanın akışını, yani evrensel sesi temsil eder.

20x35x35cm
Mermer(Dolomit,Ahşap)

Heykeltraş
Oğuz Can Genç

Vird, anlatıların tek kahramanıdır;
yalnızca 1 adet ile sınırlıdır.